Generator UUID v2

Czym jest UUID v2?

UUID v2 to wersja UUID DCE Security, standaryzowana jako część specyfikacji Distributed Computing Environment (DCE) i wymieniona w RFC 4122. Rozszerza UUID v1, osadzając identyfikator użytkownika lub grupy POSIX (UID/GID) w polu znacznika czasu.

Struktura jest podobna do UUID v1, ale 32-bitowe pole time_low jest zastąpione 32-bitowym lokalnym identyfikatorem (np. UID POSIX), a 1-bajtowe pole local_domain identyfikuje rodzaj lokalnego identyfikatora. Znacznik czasu jest w rezultacie skrócony, zmniejszając jego precyzję i gwarancje unikalności.

UUID v2 jest niezwykle rzadki we współczesnym oprogramowaniu. Większość deweloperów nigdy nie będzie musiała go generować. Ta strona dokumentuje format dla kompletności i w celu pomocy w dekodowaniu wartości UUID v2 napotkanych w starszych systemach.

Struktura UUID v2

UUID v2 ma ten sam 128-bitowy format z myślnikami jak inne wersje UUID. Pola różnią się od UUID v1 w następujący sposób:

Przykład: 000003e8-92e0-21ef-8000-325096b39f47 — local_id 0x000003e8 = UID 1000, local_domain 0x00 = Użytkownik POSIX

Wartości lokalnej domeny

Bajt local_domain określa typ lokalnego identyfikatora osadzonego w UUID:

Wartości domeny są zdefiniowane przez specyfikację DCE. Wartości 3–255 są zarezerwowane. W praktyce tylko domena 0 (Osoba/UID) jest powszechnie spotykana w rzeczywistych wartościach UUID v2.

Dlaczego UUID v2 jest rzadko używany

Trzy cechy sprawiają, że UUID v2 jest niepraktyczny dla większości nowoczesnych aplikacji:

Niska rozdzielczość znacznika czasu

Znacznik czasu jest skrócony do 28 bitów (ziarnistość około 7,2 minuty). W tym oknie UUID generowane z tym samym local_id i domeną na tym samym hoście nie są unikalne — specyfikacja polega na polu clock_seq, aby je różnicować, ograniczając unikalność do 64 wartości na okno 7-minutowe.

Brak obsługi przez standardowe biblioteki

W przeciwieństwie do UUID v1 i v4, UUID v2 nie jest obsługiwany przez większość bibliotek UUID. Pakiet npm uuid, moduł uuid Pythona i java.util.UUID Javy pomijają v2. Wymagana jest niestandardowa implementacja.

Semantyka specyficzna dla POSIX

Koncepcja lokalnej domeny (UID/GID) jest z natury specyficzna dla POSIX i nie przekłada się sensownie na Windows, systemy wbudowane ani środowiska chmurowe, w których koncepcja identyfikatora użytkownika POSIX jest nieobecna.

Kontekst historyczny

UUID v2 został zdefiniowany jako część Distributed Computing Environment (DCE/RPC) Open Software Foundation na początku lat 90. Celem było tworzenie UUID, które mogłyby przenosić kontekst autoryzacji — konkretnie, aby serwer RPC mógł zidentyfikować wywołującego użytkownika bez osobnego kroku uwierzytelniania.

Model bezpieczeństwa DCE zakładał jednorodne środowisko POSIX, w którym każdy węzeł uczestniczył w wspólnej przestrzeni nazw UID/GID. Osadzony UID pozwalałby serwerowi szybko sprawdzać listy kontroli dostępu bez konieczności odpytywania usługi katalogowej.

• Internet przeszedł od jednorodnych środowisk POSIX w kierunku heterogenicznych architektur chmurowych
• Nowoczesne uwierzytelnianie używa tokenów (JWT, OAuth) zamiast osadzonych UID w identyfikatorach
• UUID v4 (w pełni losowy) i UUID v7 (posortowany według czasu) pokrywają praktyczne przypadki użycia dla unikalnych identyfikatorów
• DCE/RPC sam w sobie wyszedł z powszechnego użycia

RFC 4122 (2005) zawierał UUID v2 przez odwołanie do specyfikacji DCE, ale celowo pominął szczegółowy algorytm generowania — zauważając, że jest on zdefiniowany przez DCE, a nie IETF.

RFC 9562 (2024), który zaktualizował standard UUID, zachował UUID v2 dla historycznej kompletności, ale nadal zwracał uwagę na jego specyficzną dla POSIX naturę i brak kompletnego algorytmu generowania w standardzie IETF.

UUID v2 a UUID v1

UUID v2 pochodzi z UUID v1. Oto porównanie:

UUID v2 nie oferuje nic więcej niż UUID v1 do ogólnego użytku i jest ściśle gorszy pod większością względów. Nie ma powodu, aby wybierać UUID v2 dla nowego rozwoju.

Przykłady kodu

UUID v2 nie ma natywnej obsługi w standardowych bibliotekach. Poniższe przykłady pokazują, jak pracować z wartościami UUID v2:

Python — ręczna implementacja

import uuid, struct, time

def uuid_v2(local_id: int, local_domain: int = 0) -> str:
    """
    Generate a DCE Security UUID (v2).
    local_domain: 0 = POSIX UID, 1 = POSIX GID, 2 = Org
    local_id: 32-bit unsigned integer (e.g. os.getuid())
    """
    # Get a v1 UUID for the time and node fields
    v1 = uuid.uuid1()
    fields = list(v1.fields)  # [time_low, time_mid, time_hi_version, clock_seq_hi_variant, clock_seq_low, node]

    # Replace time_low with local_id
    fields[0] = local_id & 0xFFFFFFFF

    # Replace version nibble: clear lower 12 bits of time_hi, set version 2
    fields[2] = (fields[2] & 0x0FFF) | 0x2000

    # Replace clock_seq_low with local_domain
    fields[4] = local_domain & 0xFF

    return str(uuid.UUID(fields=tuple(fields)))


import os
print(uuid_v2(os.getuid(), local_domain=0))   # POSIX UID
print(uuid_v2(os.getgid(), local_domain=1))   # POSIX GID

Go — uwaga

// The standard "github.com/google/uuid" package does NOT support v2.
// You would need to implement it manually, similar to the Python example above.
// Most Go developers use v4 or v7 for new projects.
import "github.com/google/uuid"

v4 := uuid.New()          // v4 — recommended for most use cases
v7, _ := uuid.NewV7()     // v7 — time-ordered, ideal for database primary keys

JavaScript — wyodrębnij pola

Aby wyodrębnić local_id i domenę z istniejącego ciągu UUID v2:

// Extracting fields from a UUID v2 string
const uuidStr = '000003e8-1234-2abc-8200-a1b2c3d4e5f6'
//               ^^^^^^^^ ^^^^ ^    ^^
//               local_id      ver  variant+clockSeqHi
//                                  ^^ = local_domain (00 = POSIX UID)

const parts = uuidStr.split('-')

const localId     = parseInt(parts[0], 16)       // → 1000 (0x3e8)
const version     = parseInt(parts[2][0], 16)    // → 2
const localDomain = parseInt(parts[3].slice(2), 16) // low byte of octet pair

const DOMAIN_NAMES = ['POSIX UID', 'POSIX GID', 'Org']
console.log(`Local ID: ${localId}`)                       // Local ID: 1000
console.log(`Version:  ${version}`)                       // Version:  2
console.log(`Domain:   ${DOMAIN_NAMES[localDomain]}`)     // Domain:   POSIX UID

Często zadawane pytania